Համո Սահյան
...Դեռ մխալու է վերքը նաիրյան…
Ու վերքի միջից թռած՝ թռչելու
Ու կանչելու է երգը նաիրյան:
Երգի թեւի տակ խաղաղ շնչելու,
Կանաչելու է հերկը նաիրյան:
Եվ գգվելու է հասկերը նրա,
Մեր երազները քարերի վրա
Ասեղնագործող ձեռքը նաիրյան:
Դեռ մխալու է վերքը նաիրյան…
Ու վերքի միջից թռած՝ թռչելու
Ու կանչելու է երգը նաիրյան:
Երգի թեւի տակ խաղաղ շնչելու,
Կանաչելու է հերկը նաիրյան:
Եվ գգվելու է հասկերը նրա,
Մեր երազները քարերի վրա
Ասեղնագործող ձեռքը նաիրյան:
Դեռ մխալու է վերքը նաիրյան…
Առաքելու է, ինչ էլ որ լինի,
Իր ծուխն առ երկինք երդը նաիրյան
Եվ ոչ մի օրով աշխարհի երթից
Հետ չի մնալու երթը նաիրյան:
Ինչ հողմ ու հրդեհ, հրթիռ ու հյուլե,
Ամուր է հոգու բերդը նաիրյան:
Իր ծուխն առ երկինք երդը նաիրյան
Եվ ոչ մի օրով աշխարհի երթից
Հետ չի մնալու երթը նաիրյան:
Ինչ հողմ ու հրդեհ, հրթիռ ու հյուլե,
Ամուր է հոգու բերդը նաիրյան:
Բայց ո՞րն է, ասեք, մեղքը նաիրյան,
Որ մխալու է վերքը նաիրյան:
Որ մխալու է վերքը նաիրյան:
Комментарии
Отправить комментарий