Դու ինձ թողել էիր մենակ,
Նորից գնում էիր հեռու…
Հաշտվել էի քո մեղքի հետ,
Բայց ուժ չկար քեզ ներելու:
Քո հայացքից նայում էիր ինձ
Մի անհագիստ հանդարտությամբ,
Եվ զանգն արդեն մեղավոր
Հեշտությամբ էր մեզ անջատում:
Եվ ժպիտ կար քո աչքերում,
Եվ տագնապ կար ուղևորի,
Եվ դողում էր քո շուրթերին
Թաքուն մի ահ մեղավորի…
Դու ինձ թողել էիր մենակ,
Նորից գնում էիր հեռու
Գնում էիր մեր դաշինքի
Խոսող հավատը բերելու…
Համո Սահյան
Комментарии
Отправить комментарий