«Մեր ժողովրդի գլուխը որ հաստ է, իրան իրավունքն ու պարտականությունը չի ճանաչում, իր լավն ու վատը չի հասկանում, սուտը ճշմարտի տեղ է ընդունում, ճշմարիտը՝ սուտի տեղ, էլ ի՞նչ ասես, էլ ու՞մ խոսք հասկացնես... Գլուխ գովալով ապրում ենք, բայց ներքուստ վախկոտ ու ստրուկ խղճուկ հոգիներ, անցնում ենք մեր ճամփեն՝ հասկացողին արհամարհելով ու ոտնատակ տալով, անհասկացողին՝ քծնելով ու գովաբանելով»:
Ղազարոս Աղայան, 1890թ.
Комментарии
Отправить комментарий