Ապարան քաղաքում 17մ բարձրությամբ տոնածառ են տեղադրում (ֆոտո)

ՄՈՒՇԵՂ ԻՇԽԱՆ
Երկիր հնամեայ, երկիր հայրենի,
Ոչ մի աստղ պայծառ և ոչ մի լուսին
Քո յաւերժական հմայքը չունեն,
Լեռներից այն կողմ, ամպերից անդին:

Որքան էլ քեզնից ես սուրամ հեռու,
Որքան էլ օտար հողերում լինեմ,
Անհունութեան մէջ, միջոցին թափուր,
Ես քեց կ’որոնեմ, հայրենի իմ տուն:

Դու առաջին սէր և վերջին կարօտ,
Յուշերի նաւակ, ուրախ ու ցաւոտ,
Շրթերիս վրայ կը մնաս միշտ դու,
Մայրական համբոյր, իմ կարօտ տխուր:

Երկիր հնամեայ, երկիր պապենի,
Քո ոգուց շաղուած լեզու մայրենի,
Քո ոգուց բուսած տենչանք ու կարօտ,
Ի՞նչ եմ առանց քեզ՝ միայն անտունի:

Ամպամած ձմեռ, թե պայծառ գարուն,
Արցունքի հովիտ կամ դրախտավայր,
Ես քեզ կը տենչամ, ես քեզ կե կանչեմ,
Ես քեզնով կ’ապրեմ, հայրենի իմ տու