Ուր էլ մենք գնանք....
Ամենածանր տառապանքները կյանքում պատճառում են սխալները, որոնք մենք հրաժարվում ենք խոստովանել, մեր արարքները` այնքան անհամապատասխան են մեր իրական էությանը, որ անուժ ենք մտածելու դրանց մասին: Եվ մենք երկատվում ենք, վերածվում ենք երկու մարդու` մի մաշկի տակ, և այդ երկուսն իրար ատում են: Մեկը սուտասան է, մյուսը նա է, ով չի սիրում սուտասաններին: Մեկը գող է, մյուսը նա է, ով ատում է գողերին: Ու ոչինչ չի համեմատվի այն ցավի հետ, որ պատճառում է այդ անվերջանալի կռիվը մեր ենթագիտակցության ներսում: Մենք կարող ենք դրանից փախչել, բայց նա վազ է տալիս մեզ հետ: Ուր էլ մենք գնանք` այդ կռիվը միշտ կլինի մեր ներսում: ՋՈՆ ՎԵՐԴՈՆ
Ամենածանր տառապանքները կյանքում պատճառում են սխալները, որոնք մենք հրաժարվում ենք խոստովանել, մեր արարքները` այնքան անհամապատասխան են մեր իրական էությանը, որ անուժ ենք մտածելու դրանց մասին: Եվ մենք երկատվում ենք, վերածվում ենք երկու մարդու` մի մաշկի տակ, և այդ երկուսն իրար ատում են: Մեկը սուտասան է, մյուսը նա է, ով չի սիրում սուտասաններին: Մեկը գող է, մյուսը նա է, ով ատում է գողերին: Ու ոչինչ չի համեմատվի այն ցավի հետ, որ պատճառում է այդ անվերջանալի կռիվը մեր ենթագիտակցության ներսում: Մենք կարող ենք դրանից փախչել, բայց նա վազ է տալիս մեզ հետ: Ուր էլ մենք գնանք` այդ կռիվը միշտ կլինի մեր ներսում: ՋՈՆ ՎԵՐԴՈՆ
Комментарии
Отправить комментарий