Յուրաքանչյուր ոք ոչ միայն հենց ինքն է, որ կա, նա նաև եզակի է, միանգամյա, կատարելապես յուրահատուկ, ամեն առանձին դեպքում անկրկնելի ու նշանակալի մի կետ, ուր աշխարհի երևույթներն են խաչվում, այսպես միայն մեկ անգամ և այլևս չեն կրկնվում։ Այդ պատճառով յուրաքանչյուր մարդու պատմությունն էլ կարևոր է, հավերժական, աստվածային, դրա համար էլ ամեն ոք քանի դեռ ապրում է մի ինչ-որ տեղ և կատարում բնության կամքը, հրաշալի է և արժանի ամենայն ուշադրության։ Յուրաքանչյուրի մեջ հոգին կերպարանք է ստանում, յուրաքանչյուրի մեջ տառապում է արարչագործված էակը, յուրաքանչյուրի մեջ մի-մի Փրկիչ է խաչված։ Հերման Հեսսե «Դեմիան»
Комментарии
Отправить комментарий