Ըստ Հրա­չյա Ա­ճա­ռյա­նի՝ «կա­ղանդ» բա­ռը փո­խա­ռված է լա­տի­նե­րենից՝ «calendea», այ­սինքն «ամ­սա­մուտ» բա­ռից, որը ծա­գել է «calo»՝ «կո­չել», կան­չել բա­յից։ Բառն ան­ցել է բազ­մա­թիվ լե­զու­նե­րի մեջ, գոր­ծա­ծվում է «նոր տա­րի» ի­մաս­տով և նաև այս ի­մաս­տով՝ «օ­րա­ցույց» նշա­նա­կու­թյամբ։

Ու­րեմն, «կա­ղանդ» նշանակում է ո­րևէ տոն նշե­լու կոչ, հրա­վեր։ Վեր­ջին շրջան­ում կա­ղան­դը ստա­ցել է տա­րե­մու­տի ի­մաս­տը։

Աղբյուր՝ Հրա­չեայ Ա­ճա­ռեան, «Հա­յե­րէն ար­մա­տա­կան բա­ռա­րան», 1926։