շտությամբ, ճոխ, պճնազարդ քաղաքների բարերում ու վարյետեներում, համաշխարհային ցուցահանդեսներում, պարահանդեսային զվարճություններում, ուսումնասեր մարդկանց համար կարդացվող զեկուցումներում, մեծ մարզահրապարակներում այս բոլոր ուրախությունները, որ կարող էին մատչելի լինել ինձ և որոնց համար գլուխ էին ջարդում հազարավորները, ես չէի հասկանում և անմասն էի դրանց: Իսկ այն, ինչ կատարվում է ինձ հետ ուրախության իմ հազվագյուտ ժամերին, ինձ համար երանություն է, իրադարձություն, հափշտակություն և վերացում, աշխարհը դա ճանաչում, որոնում և սիրում է մեծ մասամբ բանաստեղծություններում, կյանքում դա թողնում է խելագարության տպավորություն: Եվ իսկապես, եթե աշխարհը ճշմարիտ է, եթե սրճարանների այդ երաժշտությունը, զանգվածային այդ զվարճությունը, այդքան ամերիկանացված, այդքան չնչին բաներով բավարարվող մարդիկ ճշմարիտ են, ուրեմն` ես եմ անճիշտ, ուրեմն` ես խելագար եմ, ուրեմն` ես իրոք տափաստանի գայլ եմ, ինչպես հաճախ անվանում եմ ինձ, գազան, որ մոլորվելով` հայտնվել է իրեն անծանոթ ու անհասկանալի աշխարհում ու այլևս չի կարող գտնել իր հայրենիքը, օդը և կերակուրը:
Комментарии
Отправить комментарий